Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΦΕΤΟΣ ΤΗΝ ΤΙΜΗ Η ΚΑΡΕΤΑ ΚΑΡΕΤΑ


Καμία εμφάνιση της χελώνας Καρέτα Καρέτα δεν έχει παρατηρηθεί φέτος στην παραλία της Σητείας σε αντίθεση με πέρυσι που τέτοια εποχή είχαν παρατηρηθεί 21 έξοδοι και 9 φωλιές.

Όπως μας ενημέρωσε το μέλος της οικολογικής ομάδας Σητείας κ. Νίκος Μαράκης «η χελώνα που έρχεται στη Σητεία για να γεννήσει σημαίνει πως εδώ γεννήθηκε χαρτογράφησε την περιοχή και αφού ωρίμασε μετά από 25-30 χρόνια επιστρέφει για να μας κάνει την τιμή και να γεννήσει εδώ, είναι αρχαίο είδος, εποχής δεινοσαύρων, και ο άνθρωπος μπροστά στην ιστορία της είναι κουκίδα στην άμμο. Η χελώνα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιστορία της εξέλιξης και αυτό πρέπει να το σεβαστούμε». Υπάρχει μεγάλη ευαισθητοποίηση πλέον του κόσμου απέναντι στην καρετα καρετα ακόμα και από τους ψαράδες, μόνο κάποιος αρχάριος ερασιτέχνης θα μπορούσε να χτυπήσει χελώνα. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι ανταγωνιστικό ειδος και είναι δείχτης άριστης κατάστασης του υδάτινου στοιχείου και ένδειξη για πολύ και καλό ψάρι.

Η καρέτα καρέτα είναι ένα από τα τρία είδη που υπάρχουν στη Μεσόγειο και είναι η μόνη που αναπαράγετε στην Ελλάδα. Η αλλαγή στη μορφολογία της παραλίας ίσως είναι ένας σημαντικός αρνητικός παράγοντας απουσίας της καρέτα καρέτα.

Προτιμούν τις αμμώδεις παραλίες με ήπιες κλίσεις και χωρίς εμπόδια, όπου η άμμος έχει τα κατάλληλα χαρακτηριστικά υφής και μεγέθους και πληρεί τις προϋποθέσεις θερμοκρασίας και υγρασίας που είναι απαραίτητες για την επώαση. Για να ξενίσουν βγαίνουν δυο έως τέσσερις φορές στην παραλία αργά το βράδι. Η εκκόλαψη διαρκεί δυο μήνες και οι νεοσσοί, περίπου 100 σε κάθε φωλιά έχουν μήκος 5 εκατοστών και ζυγίζουν δεκαεπτά γραμμάρια. Οι νεοσσοί έχουν να αντιμετωπίσουν πάμπολους φυσικούς εχθρούς, υπολογίζετε ότι σε κάθε 1000 χελωνάκια επιζεί και ενηλικιώνεται μόνο ένα.

Η χελώνα καρέτα καρέτα θεωρείτε είδος προς εξαφάνιση και προστατεύετε από τη Σύμβαση της Βιέννης, καθώς και από τη συνθήκη CITES για τον έλεγχο του εμπορείου ειδών απειλούμενων με εξαφάνιση. Πριν 80 χρόνια ο πληθυσμός της ξεπερνούσε τις 50.000 ενώ σήμερα με βία φτάνει τις 4.000 παγκόσμιος.

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

«ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ»


Κάθε φορά που έρχομαι στόν τόπο που γεννήθηκα και βλέπω γύρω μου παντού
τις πόρτες τις κλειστές,τα γρεμισμένα σπίτια,
θαρρώ πως είναι όνειρο και πως δεν είναι αλήθεια.
Μέσα στη σκέψη μου το παρελθόν ξυπνά σαν κινηματογράφος
κι απίστευτα μου φαίνονται όσα θωρώ,όμως δεν κάνω λάθος.
Χωρίς να θέλω σκέφτομαι,αναπολώ, από τη λύπη κλαίω
και μόνος μου μπροστά απ’τα χαλάσματα παραμιλώ και λέω._
Αν εμπορούσανε οι πέτρες ,τα βουνά κι οι δρόμοι να μιλούνε,
πόσα θα είχαν πράματα να μας σε διηγηθούνε.
Για τα χωριά μας τον παλιό καιρό,για τους παλιούς ανθρώπους.
Πως ήτανε,πως ζούσανε και πως για να γλεντούσανε ευρίσκανε τους τρόπους.
Όσοι απο μας τους σημερνούς γνωρίσανε την εποχή εκείνη,
είναι σελίδα που ποτέ απ” την καρδιά δεν σβύνει.


Μέσα στο διάβα του καιρού που όλα περνούν και φεύγουν,
εικόνες γίνονται στο νου και ξαναζωντανεύουν.
Μοιάζουνε σαν να ήταν χθές τα πανυγήρια κι’οι γιορτές που στην περιοχή μας,
μερόνυχτα εκρατούσανε και κάνανε χαρούμενη την άχαρη ζωή μας.
Με βιολατώρους ξακουστούς,ντελικανήδες όμορφους και κοπελιές αγγέλους,
γλέντια τρικούβερτα στελιώνανε στα δυό χωριά,Κανένε και Βαβέλους.
Όπου γινότανε χορός οι μερακλήδες οι παλιοί ήτανε πάντα πρώτοι
κι “ολοι μαζί χορεύανε,τα γηρατιά κι’η νιότη.
Με μαντινιάδες και με κοντηλιές το κέφι εσκορπούσαν
και στην ομπρός μερά κρατούσανε μέχρι που να μπορούσαν.
Ποιός δεν θυμάται τον Αγαπητό,τον Κοκκινοκοκόλη,το Βουτυράκη το Σταυρή,το
Γιακουμή,τον Μανουσάκη,το Λαντζανάκη τον Κωστή και τον Κανταιφάκη.Τον Μιαουδάκη,τον
Φραγκιό,το Νίκο τον Κουμάκη,το Στελιανό,το Συκιανάκη το Σπυρίδο,το Ρελάκη,το Κυριακάκη,
τον Ξιγκογιώργη,το Χαμηλό,το Βελουχάκη,το Νικάκη,τον Πέτρο το Σκουλούδη και του Λυράρη
το Μανωλιό που στη μερακλοσύνη του άλλο δεν είχε ταίρι και τους δυό άσους του βιολιού,
του Νικάκη τον Κωστή και Πασχαλολευτέρη.
Όλοι αυτοί κι’άλλοι πολλοί, που μες σε τούτες τις γραμμές να μπούνε δεν χωρούνε,
με τα τραγούδια ξέρανε τα βάσανα και τους καημούς πούχανε να ξεχνούνε.
Μέσα σε χρόνια δύσκολα γεμάτα με στερήσεις,
μικροί μεγάλοι ζήσαμε όμορφες αναμνήσεις.
Κι” αν οι καιροί αλλάξανε και στα χωριά μας λιγοστοί άνθρωποι τώρα ζούνε,
κάνουνε όλοι οτι μπορούν τα έθιμα τα παλαιηνά ακόμη να κρατούνε.

ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΙΑΟΥΔΑΚΗΣ

Τα λόγια αυτά τα έγραψα για τις αξέχαστες στιγμές που έζησα στον τόπο που
γεννήθηκα και πάντα θ’αγαπάω, μα απο μικρός τον άφισα κάπου αλλού να πάω,
Κι είναι βγαλμένα απ” την ψυχή και μέσα απ’την καρδιά μου,
γιατι ποτέ δεν ξέχασα ότι εδώ τα χρόνια έζησα κι’εγώ τα παιδικά μου
.
_____________________________________________
Πριν τελειώσω θά θελα ποιοί ξέρουν να μου πούνε,
τα χρόνια αυτά τα όμορφα και τόσοι ωραίοι άνθρωποι
που πήγαν και χαθήκανε και δεν θα ξαναρθούνε.!!

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΗ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ


Ο Δήμος Σητείας οργάνωσε εκδήλωση-αφιέρωμα στην μνήμη του Διονύση Γιαννακάκη, συμβόλου μιας ολόκληρης εποχής της πόλης μας, με πλούσια προσφορά στα κοινά και στην τοπική μουσική.
Ήταν μια πολύ πλούσια μουσικά βραδιά, πληθωρική, όπως πληθωρικός ήταν και ο Διονύσης.

Και ήταν όλοι εκεί, οι αγαπημένοι και πιστοί φίλοι του, μετάξι αυτών ο κ. Γιάννης Περάκης  ο οποίος μίλησε  λεπτομερώς για τη ζωή του Διονύση Γιαννακάκη μιας και έχει καταγράψει ο ίδιος ένα πληρέστατο βιογραφικό σημείωμα, που αναφαίρετε στην αγάπη του εγκάρδιου φίλου του για τη μουσική, την αστείρευτη έμπνευση που είχε  για τις μαντινάδες, στην επαγγελματική του δραστηριότητα και ενασχόληση με τα κοινά, σαν αναπληρωτής Δήμαρχος για περίπου δυο χρόνια, επί θητείας Καταπότη αντικαθιστώντας τον, σαν πρόεδρος στο νοσοκομείο Σητείας για τέσσερα χρόνια, σαν πρόεδρος του συλλόγου επαγγελματοβιοτεχνών για δέκα χρόνια και πρόεδρος του εμπορικού συλλόγου, από τα ιδρυτικά στελέχη και πρόεδρος της Νίκης Σητείας, αντιπρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού καθώς και μέλος σε διάφορους συλλόγους όπως στην περιηγητική.

Άλλοι αγαπημένοι φίλοι που βρέθηκαν εκεί για αυτόν και είπαν δυο λόγια ήταν ο κ. Γιάννης Χλουβεράκης, ο κ. Λάκης Αικατερινίδης, ο κ. Αντώνης Κακουλίδης.
Οι ντόπιοι βιολάτορες τίμησαν και αυτοί τον συνοδοιπόρο τους καθώς και μερακλήδες συχωριανοί του χορευτές από το Χαμέζι.

Η κα  Κατερίνα Γουλιέλμου πρόεδρος της ΔΟΚΑΣ στην αναφορά της στον Διονύση Γιαννακάκη ξεκίνησε με δυο στίχους που έλεγε συχνά ο ίδιος
 «Η πόρτα μου είναι ανοικτή κι η τάβλα μου στρωμένη
κι είναι καλοδεχούμενοι φίλοι, γνωστοί και ξένοι.» και συνέχισε φέρνοντας μας στο μυαλό τη φιγούρα του Διονύση.

«Υπήρξε  η πλέον αναγνωρίσιμη φυσιογνωμία και ο πιο γνωστός από τους σύγχρονους Σητειακούς.
Μερακλής  και χουβαρντάς, πρόσχαρος και γλεντζές,  ήταν πάντα το δυναμικό στοιχείο και η ψυχή της κάθε παρέας. Ήθελε να βλέπει και να τονίζει τα καλά στοιχεία σε κάθε έναν και ανακάλυπτε πάντα τη θετική πλευρά των πραγμάτων. Ακόμα και τις όποιες δυσκολίες τις αντιμετώπιζε με αισιοδοξία.
Βιρτουόζος του Σητειακού βιολιού, με τις γνωστές κοντυλιές του, περιγράφει στο βιβλίο του Γιώργου Λαγκαδινού «Μουσικοί της Αυγής», την επιρροή που είχε  ο Κιρλίμπας στο παίξιμό του, αν και ποτέ δεν έκανε κάποια επίσημη καταγραφή σε δίσκο. Υπάρχουν όμως κάποιες ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις και άφθονο υλικό στα χέρια συγγενών και φίλων, που θα μπορούσαν ενδεχομένως να συγκεντρωθούν και να αξιοποιηθούν στο μέλλον και γιατί όχι,  να εκδοθεί κάποια στιγμή ένα βιβλίο για τον Διονύση. Ίσως  να βοηθήσει και ο δήμο Σητείας σ’ αυτό, καθώς και να δοθεί το όνομά του σε κάποιο δρόμο της πόλης μας.

Ετοιμόλογος και ποιητικός, ακούραστος, γενναιόδωρος και ονειροπόλος, ήταν απλά «ο Διονύσης», που έφτανε το όνομά του και μόνο, για να καταλάβουν όλοι την έννοια του Σητειακού και του ανθρώπου. Η φήμη του ξεπερνούσε τα όρια της Κρήτης, ενώ σαν πρεσβευτής της Σητείας, μπόλιαζε με τον τρόπο του όσους γνώριζε, να ονειρεύονται και να πραγματοποιούν επισκέψεις στη Σητεία, για να γνωρίσουν την ιδιαίτερη πατρίδα του Διονύση από κοντά και την τοπική φιλοξενία, που τόσο τον χαρακτήριζε!
Πάντα ευδιάθετος, με έντονη την αίσθηση του χιούμορ, έτοιμος να καλωσορίσει, να πειράξει με το γνωστό αριστοφανικό του στυλ, να κεράσει, να μαντιναδολογήσει, με πλούσια ανεπιτήδευτα συναισθήματα, έκανε την πόλη, να φαντάζει στα μάτια των ξένων που τον γνώριζαν, σαν μια μεγάλη και φιλόξενη αγκαλιά! Πανέξυπνος, ετοιμόλογος, με την σπιρτάδα στο βλέμμα και την μαντινιάδα να κρέμεται έτοιμη κάτω από τα μουστάκια του, ήταν το κέντρο του κύκλου της παρέας!  Το όνομά του «Διονύσης», λες και του πρόσθετε τη διονυσιακή πινελιά σε όλη του τη ζωή!
 Στις  παρέες, κάποιες φορές, τον παρατηρούσες να σκέφτεται ή να ρεμβάζει  και σκεφτόσουν …τώρα είναι αλλού, πού να ταξιδεύει; Κι όμως ήταν παρών, απαντώντας και συμμετέχοντας στην κουβέντα, ισορροπώντας ανάμεσα στην πραγματικότητα και στο ονειρικό στοιχείο.

Πίστευε και παθιαζόταν με καλλιτέχνες, που τον ενέπνεαν, όπως τον Νίκο Ξυλούρη, για παράδειγμα,  για τον οποίο ο ίδιος ο Διονύσης αναφέρεται και περιγράφει τη γνωριμία τους σε συνέντευξή του, καθώς και τον τρόπο προσέγγισής του, αλλά και το κάλεσμά του στα μέρη μας. Η συνέντευξη αυτή, καθώς και άλλες που είχε δώσει, βρίσκονται  ταξινομημένες στο πρωτογενές εθνογραφικό υλικό των 109 απομαγνητοφωνημένων συνεντεύξεων ερασιτεχνών και επαγγελματιών μουσικών της δικτυακής εφαρμογής «Μουσικές Διαδρομές» του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών.
Σε μια απ’ αυτές τις απομαγνητοφωνημένες κασέτες, ο Διονύσης λέει χαρακτηριστικά: «εδώ στη φιλόμουση επαρχία της Σητείας, οι 8 στους 10 παίζουμε ή κιθάρα ή λύρα ή βιολί, που είναι και το παραδοσιακό όργανο της πόλης μας. Και όλοι μα όλοι, λέμε, γράφουμε μαντινιάδες, χορεύουμε και τραγουδούμε. Στο  σπίτι μας, σχεδόν όλοι παίζουμε βιολί, ο πατέρας μου έπαιζε μαντολίνο ερασιτεχνικά φυσικά, παίζουμε για συντροφιά, για το δικό μας κέφι, για τους φίλους.»

« Στο πιο νταβράδο γευτικό βάνει ο ζευγάς τα λούρα, γι’ αυτό κι η Στεία σ΄ έβαλε της ανθρωπιάς μεζούρα».
(μαντινάδα του Κωστή Φραγκούλη-Ανταίου για τον Διονύση Γιαννακάκη)

Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ ΣΗΤΕΙΑΣ ΘΑ ΛΥΣΕΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ


Συζητείται καθημερινά ένα διαχρονικό κοινωνικό πρόβλημα της επαρχίας ΣΗΤΕΙΑΣ το οποίο ανέκαθεν ταλαιπωρεί τους πολίτες της επαρχίας και αφορά το υπέρτατο κοινωνικό αγαθό.

Την αυτονόητη αξιοπρεπή και γρήγορη παροχή υπηρεσιών υγείας.
Αυτό σημαίνει ότι στην πόλη της Σητείας, λόγω της ιδιομορφίας της περιοχής που εξυπηρετεί, λόγω του χειρίστου οδικού δικτύου και της χρονοαπόστασης από τα κεντρικά νοσοκομεία, πρέπει να παρέχεται αξιοπρεπής δευτεροβάθμια φροντίδα υγείας.
Μ ε τον νόμο 4052/2012 επιχειρείται η εφαρμογή μιας μορφής ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ και στα νοσοκομεία της χώρας με στόχο την μείωση των δαπανών της υγείας με την δημιουργία οικονομιών κλίμακος στις προμήθειες και την μείωση του διοικητικού προσωπικού και σε ορισμένες περιπτώσεις και του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Στο νοσοκομείο της Σητείας ίσως να μην δημιουργούσε ιδιαίτερο πρόβλημα η συνδιοίκηση και η κοινή προμήθεια υλικών για όλα τα νοσοκομεία του νομού Λασιθίου, καθότι ο νόμος προβλέπει ιδιαίτερο προϋπολογισμό για κάθε νοσοκομείο,  αν το διοικητικό προσωπικό της συνδιοίκησης   εργάζεται για όλα τα νοσοκομεία σαν να είναι ένα, αφού θα κάνουν κοινούς διαγωνισμούς προμηθειών και οι πιστώσεις της συνδιοίκησης  κατανέμονται δίκαια σε όλα τα νοσοκομεία. Όσον αφορά την διοίκηση, για να αποφευχθεί η αίσθηση υποκειμενικών αποφάσεων υπέρ του νοσοκομείου της πρωτεύουσας του νομού,  ο διοικητής θα πρέπει να είναι ανεξάρτητος από την διοίκηση των συνδιοικούμενων νοσοκομείων το κάθε ένα από τα  οποία πρέπει να διοικεί υποδιοικητής.
Εκείνο για το οποίο πρέπει να αγωνιστούμε είναι η αυτόνομη λειτουργία στο Νοσοκομείο Σητείας όλων των βασικών κλινικών με πλήρη στελέχωση τους από γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό ώστε να καλύπτονται όλα τα περιστατικά και όλες οι εφημερίες.
Με δεδομένο ότι έχουν απαγορευτεί οι προσλήψεις προσωπικού η στελέχωση μπορεί να γίνει, είτε με έκτακτη έγκριση πρόσληψης, είτε με μετακίνηση γιατρών από κοντινό νοσοκομείο, είτε με πρόσληψη επικουρικών γιατρών.
Στο Νοσοκομείο Σητείας είναι επιτακτική η ανάγκη στελέχωσης της καρδιολογικής κλινικής και του ακτινολογικού, για να είναι εφικτή η απρόσκοπτη λειτουργία και των υπολοίπων κλινικών, πράγμα δύσκολο λόγω της απαγόρευσης των προσλήψεων, λόγω της μείωσης των αμοιβών των δημοσίων υπαλλήλων, μεταξύ των οποίων και οι γιατροί, και λόγω της μείωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της Σητείας, όπως και της υπόλοιπης χώρας.


Εκείνο όμως που θα βοηθήσει στην προσέλευση  εργαζομένων, επισκεπτών και προσωρινών η μονίμων κατοίκων στην περιοχή της Σητείας και στην αύξηση της εμπορικής και οικονομικής κίνησης της είναι η ολοκλήρωση των σχεδιαζόμενων ιδιωτικών επενδύσεων στους σημερινούς τομείς αιχμής της οικονομίας που είναι ο τουρισμός και η ενέργεια, η ενδυνάμωση της πρωτογενούς παραγωγής,  με προώθηση της διάθεσης των αγροτικών προϊόντων της επαρχίας μας σε νέες αγορές και μελέτη για αναδιάρθρωση των μη αποδοτικών καλλιεργειών  και η ολοκλήρωση των κρατικών υποδομών που έχουν βαλτώσει στην περιοχή μας (αίθουσα αεροδρομίου, Β.Ο.Α.Κ., λιμνοδεξαμενή Ζου, κ.λ.π.). Επίσης η Σητεία θα μπορούσε να είναι, η να γίνει, το διαμετακομιστικό κέντρο του Νομού Λασιθίου με το αεροδρόμιο και το λιμάνι της, αφού πρώτα βελτιωθεί ο οδικός άξονας από την Ιεράπετρα και τον Μακρύ Γιαλό προς την Σητεία και από την Παχειά ΄Αμμο προς την Σητεία.
Γνωρίζουμε όλοι ότι η δημιουργία θέσεων εργασίας σε ένα τομέα της οικονομίας αναπτύσσει και τους άλλους τομείς της οικονομίας και δημιουργεί πολλαπλασιαστικά νέες θέσεις εργασίας και ανάγκη προσφοράς και από το κράτος υπηρεσιών υγείας, εκπαίδευσης, φορολογικού ελέγχου και προστασίας των πολιτών.
Αν αυτές οι επενδύσεις είχαν ήδη ξεκινήσει, η ολοκληρωθεί, η Δ.Ο.Υ. θα είχε διατηρηθεί, όπως διατηρήθηκε η Δ.Ο.Υ. Λαγκαδά λόγω του οικονομικού αντικειμένου της Χαλκιδικής, και το Νοσοκομείο της Σητείας θα ήταν πλήρως στελεχωμένο για να καλύψει την υγεία του πλήθους των επισκεπτών και των εργαζομένων.
Θα πρέπει λοιπόν να σταματήσουν με κάθε  τρόπο οι αντιδράσεις των αυτοπρόσκλητων σωτήρων της επαρχίας μας για τις σχεδιαζόμενες επενδύσεις και να αφεθούν οι επενδυτές και οι κρατικές υπηρεσίες να ολοκληρώσουν τις διαδικασίες για να ξεκινήσουν επιτέλους οι εργασίες των επενδύσεων στην περιοχή μας.
Και η μικρή ομάδα των πολιτών της επαρχίας μας που αντιδρούν στις σχεδιαζόμενες επενδύσεις, για λόγους που δεν οδηγούν στο δημόσιο συμφέρον παρά μόνον στην προσωπική τους ιδεολογική προσέγγιση, θα πρέπει να καταλάβει ότι η μείωση του βιοτικού επιπέδου της Σητείας αφορά και τους ίδιους και τις οικογένειες τους και η αντίδραση τους αυτή απλώς καθυστερεί την δημιουργία θέσεων εργασίας στην επαρχία μας και την  αύξηση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της και  επιστρέφει σαν μπούμερανγκ και στις δικές τους επιχειρήσεις και εργασίες και αμοιβές και οδηγεί στην έλλειψη θέσεων εργασίας για τα μέλη και των δικών τους οικογενειών  και στην ελλιπή παροχή υπηρεσιών από το κράτος και στους ίδιους.
Το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της περιοχής μας πρέπει να ανέβει και όλοι οι πολίτες της Σητείας και ιδιαίτερα οι νέοι πρέπει να βρίσκουν δουλειά στην επαρχία μας και στο εξωτερικό να πηγαίνουμε μόνο για την προώθηση των προϊόντων μας και για εκδρομή και όχι για να ψάξουμε για δουλειά.
Η λύση λοιπόν για τα προβλήματα του Νοσοκομείου της Σητείας και των λοιπών κρατικών υπηρεσιών της Σητείας  και για την άνοδο του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της είναι η ολοκλήρωση των σχεδιαζόμενων ιδιωτικών επενδύσεων και των κρατικών υποδομών και η ενδυνάμωση της πρωτογενούς παραγωγής της περιοχής.